Konsultacja to pierwsze spotkanie, a najczęściej kilka spotkań.  Dają one szansę na lepsze i szersze zrozumienie zgłaszanego problemu oraz możliwość  poznania ogólnej sytuacji życiowej w jakiej znajdujemy się kiedy zaczynamy  szukać pomocy.  Ważne jest również  pytanie, dlaczego akurat teraz po nią sięgamy.  Problem zwykle nie jest pozbawiony szerszego kontekstu. Może pojawił się,  kiedy weszliśmy w nowy związek, a może wtedy kiedy taki zakończyliśmy. Może dokucza nam od niedawna i jest związany z chwilowym kryzysem, a może borykamy się z nim od lat, a jago przyczyny mają swoje źródło w przeszłości.
Szersze poznanie kontekstu, zarówno aktualnego jak i związanego z przeszłością, pozwala terapeucie zorientować się,  jaka forma terapii  będzie pomocna – psychoterapia indywidualna, psychoterapia pary lub psychoterapia rodzinna. Terapeuta może też  zasugerować konsultację  u innego specjalisty np. seksuologa, psychiatry, neurologa. Dla osoby, która zgłasza się po pomoc, konsultacje dają  możliwość poznania terapeuty,  sposobu jego pracy oraz  tego czego może spodziewać się w  takiej formie terapii.
W kontakcie terapeutycznym ważne jest również to,  co można nazwać ,,czynnikiem ludzkim.” Pacjent ma szansę poczuć  czy terapeuta, do którego zgłosił się po pomoc,  jest osobą z którą czuje się bezpiecznie w kontakcie. Czy  budzi jego zaufanie i zachęca do  dalszego kontaktu i pracy nad osobistymi problemami w procesie psychoterapii.

Psychoterapia indywidualna to forma pomocy dla tych osób, które chcą lepiej zrozumieć siebie i przepracować  swoje problemy.  Trudno nam utrzymać  związek,  czujemy się rozczarowani tym jakimi jesteśmy rodzicami,  musimy odnajdywać się w coraz to bardziej skomplikowanych układach rodzinnych, nosimy w sobie różne traumy, mierzymy się z depresja, problemami w pracy, niskim poczuciem własnej wartości i wieloma innymi trudnościami.
To w jaki sposób radzimy sobie z nimi, jest składową różnych  czynników:  osobistych cech z jakimi przychodzimy na świat,  naszych doświadczeń rodzinnych, otoczenia społecznego w jakim się wychowaliśmy  oraz żyjemy.
Psychoterapia zajmuje się życiem emocjonalnym człowieka. Kształtuje się  ono już od urodzenia, a wpływ na nie mają m.in.  relacje rodzinne.  Tworzą  coś w  rodzaju  psychicznej matrycy na której budujemy  relacje w dorosłym życiu. Jeśli składają się  na nią bezpieczne doświadczenia  mamy dobrą bazę do tworzenia bliskich i stabilnych więzi.  Jeśli zostaliśmy pozbawieni bezpiecznych  doświadczeń,  budowanie bliskich związków i podejmowanie życiowych wyzwań, może wiązać  się z wieloma trudnościami. Proces psychoterapii stwarza przestrzeń do  zrozumienia i przepracowania  problemów jakich doświadczamy. W kontakcie z terapeutą, pacjent ma szansę obserwować,  jak funkcjonuje w relacji z drugą osobą i przepracowywać trudności jakie się w niej ujawniają.

To forma pomocy dla tych par, którym trudno poradzić sobie z problemami jakie niesie  ich wspólne życie. Ludzie zwykle wybierają życie we dwoje, licząc  na wsparcie, bliskość, zrozumienie, dzielenie z drugą osobą  dobrych i trudnych chwil. Relacja z drugim człowiekiem jest szansą na to wszystko. Jest jednocześnie dużym wyzwaniem, które niesie ze sobą różnego rodzaju problemy.
Każda para wnosi do swojej relacji bagaż  doświadczeń, zdobyty w  rodzinach pochodzenia. Obserwowaliśmy pary naszych rodziców. Czasem z kolei nie mieliśmy takiej możliwości.  Nasze doświadczenia składają się na to, jaki obraz związku w sobie nosimy.   Bywa tak, że zachęca nas on do tworzenia własnego związku, pomaga w rozwijaniu i utrzymaniu go. Bywa też zgoła inaczej, kiedy utrudnia budowanie relacji.   Terapia pary daje przestrzeń do refleksji i pracy nad naszymi osobistymi doświadczeniami oraz tym w jaki sposób wpływają one na nasz związek.

Pary przechodzą różne etapy.  Od zakochania, poprzez rodzicielstwo, etap zwany w psychologii ,,pustym gniazdem”, kiedy dzieci odchodzą z domu aż po wspólne starzenie się. Wszystkie te etapy mogą  przynosić parze wiele radości, satysfakcji, poczucia cementowania związku.  Jednocześnie są one wielkim wyzwaniem. Niosą  ze sobą wiele trudności do pokonania, które mogą rodzić kryzysy.

Kryzysy mogą pojawiać się na każdym etapie, np. na początku związku, kiedy para mówiąc potocznie ,,dociera się”. Oboje partnerzy mierzą się wtedy z tym, że w ich osobistej przestrzeni, zarówno psychicznej jak fizycznej,  pojawił się drugi człowiek. Budzi to zwykle dużo nadziei, ale też lęków i obaw. Wszystko to razem powoduje  napięcie w parze, a  od napięcia  krok do konfliktu. Która para  nie zna sytuacji, kiedy w trakcie kłótni  pada pytanie –  ,, O co my się właściwie kłócimy?” Dobrze jeśli partnerzy potrafią sami   zatrzymać się w takim momencie i  rozmawiać ze sobą o tym,  co tak naprawdę przeżywają.  Czasem jednak emocje są na tyle  duże, że zbawienne ,,stop” nie następuje. Partnerzy brną wtedy  w kolejne kłótnie i konflikty. Kiedy decydują się wtedy skorzystać z terapii, zatrzymują się i zaczynają o nich rozmawiać, dając sobie tym samym szansę na ich zrozumienie i przepracowanie. To z pewnością spory wysiłek, wymagający  zaangażowania i czasem niełatwej pracy.  Partnerzy  są jednak wtedy  w kontakcie, nie uciekają od problemów, zamiast tego podejmują pracę nad nimi, dbając o swoją relację.

Może warto wziąć  pod rozwagę takie wyzwanie,  zanim  kłótnie  zaczną przypominać zarówno te z poprzedniego dnia jak i sprzed  lat.  Zanim zaczniemy czuć się samotni,  rozczarowania, zmęczeni i bezradni w naszym związku.  Zanim życie seksualne, budujące bliskość w parze, stanie się incydentalnym wydarzeniem.  Zanim dojdzie do zdrady i przyjdą myśli o rozstaniu.

Nie oznacza to, że każda terapia prowadzi do naprawy relacji. Niektóre pary  decydują się na rozstanie, a ono jest również ważnym etapem związku. Niewątpliwie trudnym i bolesnym. Rodzi wiele pytań i wątpliwości, nad którymi warto się pochylić, zanim podejmiemy ostateczną decyzję.  Pary radzą sobie z rozstaniem w różny sposób.  Dużo łatwiej  jest przeżywać złość, rozgoryczenie, niż smutek i stratę. Łatwej obwiniać partnera,  niż myśleć również o swojej odpowiedzialności za rozpad związku. Czy taka forma rozstania na pewno przyniesie nam ulgę? Czy będzie pomocna w budowaniu nowego związku?   Warto zadać sobie takie pytania, zanim zorientujemy się, że nasz kolejny związek wygląda podobnie.

Psychoterapia pary jest wiec formą pomocy dla par, które  mierzą się z  problemami pojawiającymi się na każdym etapie związku a decyzja o  wspólnej  terapii  już  sama w sobie jest  Ważnym krokiem na drodze ich pokonywania i odbudowywania bliskości.